Eygló - ráðherrastóllinn eða ræðustóllinn?

Hans-Olaf Henkel, (71 árs) fyrrverandi forystumaður meðal þýskra atvinnurekenda í Berlín, ætlar að beita sér innan Frjálslynda flokksins (FDP) fyrir því að hendur þýskra stjórnmálamanna verði bundnar í evru-málum. Henkel vill brjóta evru-svæðið í tvennt milli norðurs og suðurs. Hann finnur mikinn stuðning við sjónarmið sín meðal almennings. Hann hefur stofnað til almennra funda til að skýra mál sitt af því að hann fær aldrei nægan tíma til þess í umræðuþáttum ljósvakamiðlanna.

Hans-Olaf Henkel

Hann segir að hinir almennu fundir þar sem hann flytur 90 mínútna ræður og fólk greiðir 22 evrur fyrir að sækja hafi kallað á athygli fjölmiðla á þann veg að nú geti hann skýrt sjónarmið sín betur en áður.

Hans-Olaf Henkel vill ekki stofna nýjan stjórnmálaflokk um málstað sinn. Hann óttast að nýr flokkur dragi það að sér öfl sem hann vill ekki eiga neina samleið með, öfgamenn til hægri og vinstri. Fólk sem hoppi á hvaða málstað sem er til að draga að sér athygli.

FDP á mjög undir högg að sækja. Flokkurinn hlaut góða kosningu í síðustu þingkosningum en hefur glutrað niður fylgi sínu meðal almennings. Henkel telur að það geti orðið til að blása lífi í flokkinn taki hann forystu í gagnrýnni afstöðu til evrunnar. Unnt sé að binda hendur flokksforystunnar með því að safna undirskriftum undir ákveðið mál eða stefnu í máli meðal flokksmanna. Þótt flokkurinn eigi nú undir högg að sækja eigi hann hóp manna á þingi. Undirskriftasöfnun bindi visslega ekki hendur þeirra þar. Á hinn bóginn verði þingmennirnir að sækja fylgi til kjósenda flokksins að loknu kjörtímabilinu. Hafi flokkurinn mótað sér ákveðna stefnu geti menn ekki boðið sig fram í nafni hans án þess að aðhyllast hana og boða.

Þetta er í senn einfalt og rökrétt. Eygló Harðardóttir, þingmaður Framsóknarflokksins, bloggar 5. nóvember um formannskjör í Sjálfstæðisflokknum frá sjónarhóli þess sem situr á þingi og segir:

„Það verður ekki einfalt að stjórna stærsta stjórnarandstöðuflokknum utan þings, með fyrrv. formann og stuðningsmenn hans í þingflokknum. Ræðustólinn í ráðhúsinu er ekki sá sami og ræðustóll Alþingis. Mikill þrýstingur verður á kosningar, – eða að fara í ríkisstjórn og tryggja þannig formanninum ráðherrastól.“

----

Spyrja má af þessu tilefni: Er það ræðustóllinn eða stefnan sem skiptir máli? Sé skoðun flutt í ræðustól, sama hver hann er, sem brýtur í bága við það verkefni sem menn tóku að sér að sinna í nafni þeirra sem kusu þá, er líklega betra að ræðustóllinn sé þannig að sem fæstir heyri það sem sagt er.

Orð Eyglóar einkennast ótta þingmanns við að fara í kosningar og takast á um stefnu – þau endurspegla einnig hugarfar stjórnmálamanns sem hefur í raun frekar ráðherrastól að markmiði en ræðustól.

Bj. Bj.