Verður ákafi forystusveitar ASÍ í aðild rædd á næsta ASÍ-þingi?

Alþjóða vinnumálastofnun (ILO) telur að óbreytt stefna í ríkisfjármálum og efnahagsmálum á evrusvæðinu, sem byggist á stórauknu aðhaldi í fjármálum ríkjanna geti leitt til þess að 4,5 milljónir starfa tapist á þessu svæði á næstu fjórum árum. Það þýðir að atvinnulausir í evruríkjunum yrðu 22 milljónir en eru nú 17,5 milljónir. ILO leggur til ákveðnar aðgerðir til þess að draga úr aðhaldsstefnunni.

Nú er auðvitað ljóst að innan evruríkjahópsins eru uppi mismunandi skoðanir á því hvernig bregðast eigi við þeim vandamálum, sem þar eru á ferð. Þjóðverjar, sem beittu sjálfa sig miklu aðhaldi þega þeir tókust á við sameiningu þýzku ríkjanna telja aðhald höfuðnauðsyn og njóta stuðnings Finna og Hollendinga, Lúxemborgara og Austurríkis og áður Frakka. Nú hafa Suður-Evrópuríkin eignast bandamann, þar sem er Hollande forseti Frakklands, sem hefur aðra stefnu í þessum málum en Sarkozy hafði.

Þessi tvískipting veldur því að í Evrópu er nú byrjað að tala um nýtt ósýnilegt járntjald á milli þeirra ríkja í Norður-Evrópu, sem eru lánardrottnar og hinna í Suður-Evrópu, sem eru skuldunautar. Reuters-fréttastofan sagði um helgina, að þetta nýja ósýnilega járntjald væri ekki síður ógnvænlegt en það, sem áður var á milli Vestur-Evrópu og Austur-Evrópu.

En í ljósi þessa álits Alþjóða vinnumálastofnunar er umhugsunarefni að einn helzti málsvari aðildar Íslands að Evrópusambandinu, sem enn er eftir fyrir utan Samfylkinguna er Alþýðusamband Íslands. Augljóst er að þessi skoðanaágreiningur er ekki að leysast í evruríkjahópnum. Meiri líkur en minni eru á því að atvinnuleysið haldi áfram að aukast. Samt er forystuveit ASÍ áköf í að ganga í Evrópusambandið.

Af hverju?

Er svona eftirsóknarvert að gerast aðili að ríkjasambandi, sem ekki getur tryggt þegnum sínum atvinnu?

Er svona eftirsóknarvert að ganga í ríkjasamband, þar sem krafist er launalækkunar í mörgum ríkjum.

Ætli þessi ákafi í aðild verði til umræðu á næsta þingi ASÍ?