Tveggja ára blekkingaleikur stjórnvalda um Icesave og ESB-viðræðurnar - sami leikur vegna makríldeilunnar?

Hinn 17. júní 2012 voru tvö ár liðin frá því að leiðtogaráð Evrópusambandsins samþykkti að hefja viðræður við Ísland um aðild að sambandinu. Um niðurstöðu leiðtogaráðsins sagði meðal annars í tilkynningu íslenska utanríkisráðuneytisins: „Einnig kemur fram að viðræður muni miða að því með hvaða hætti Ísland [...] uppfylli fyrirliggjandi skuldbindingar skv. ábendingum ESA og í samræmi við EES-samninginn...“

Stefán Hauks Jóhannesson formaður viðræðunefndar Íslands, neitaði því fyrir tveimur árum að í samþykkt leiðtogaráðs ESB tengdi aðildarumsókn Íslands og Icesave. Lét hann eins og um óskyld mál væri að ræða. Hann þyrfti ekkert að huga að Icesave, það væri í annarri skúffu utanríkisráðuneytisins ef ekki hjá fjármálaráðuneytinu. Össur Skarphéðinsson utanríkisráðherra og Steingrímur J. Sigfússon, þáverandi fjármálaráðherra, töluðu í svipaða veru um þetta efni og Stefán Haukur.

Nýlega birti utanríkisráðuneytið „samningsafstöðu“ Íslands vegna 9. kafla ESB-viðræðnanna en hann fjallar um fjármálaþjónustu. Þar er beinlínis vísað til Icesave-málsins og látin í ljós von um að ESB virði niðurstöðu EFTA-dómstólsins í málinu.

Í þessu felst að sjálfsögðu viðurkenning á því að alla tíð hafa verið tengsl á milli Icesave-deilunnar og ESB-aðildarviðræðnanna. Hið undarlega í málinu er að íslensk stjórnvöld, hvorki ráðherrar né embættismenn, hafa viljað viðurkenna það opinberlega. Hvað veldur? Hvers vegna þessi leyndarhyggja um brýnt hagsmunamál þjóðarinnar? Hvar er gegnsæið og hin upplýsta umræða?

Rétt er að minna á að sambærilegt leikrit hefur verið sett á svið af hálfu Össurar og Steingríms J. vegna makríldeilunnar. Allt bendir til að ekki sé meira að marka það sem þeir segja um hana og tengsl hennar við ESB-aðildarviðræðurnar en Icesave á sínum tíma. Nú hefur utanríkisráðuneytið hafið ferli sem miðar að því að gefa eftir í makrílmálinu til að þóknast ESB.

Bj. Bj.