Hinn 24. maí samþykktu stuðningsmenn ríkisstjórnarinnar „þingsályktun um ráðgefandi þjóðaratkvæðagreiðslu um tillögur stjórnlagaráðs að frumvarpi til stjórnarskipunarlaga og tiltekin álitaefni þeim tengd“ eins og tillagan heitir á vef alþingis. Í raun er furðulegt að embættismenn þingsins hafi samþykkt þessa fyrirsögn. Þarna er talað um „þjóðaratkvæðagreiðslu um tillögur stjórnlagaráðs“. Engar slíkar tillögur er að finna í megintexta ályktunarinnar. Þar eru kynntar sex spurningar sem svara á með já eða nei. Það kostar skattgreiðendur 240 til 250 milljónir króna að „fá“ að svara þessum spurningum.
Í ályktuninni segir að þjóðaratkvæðagreiðslan verði ekki síðar en 20. október 2012. Upphafstexti ályktunarinnar er þessi:
„Alþingi ályktar að tillögur að frumvarpi til stjórnarskipunarlaga sem stjórnlagaráð afhenti forseta Alþingis 29. júlí 2011 og álitaefni þeim tengd skuli borin upp í ráðgefandi þjóðaratkvæðagreiðslu, sbr. 1. mgr. 1. gr. laga nr. 91/2010, um framkvæmd þjóðaratkvæðagreiðslna.
Þá segir: „Eftirfarandi spurningar verði bornar upp í þjóðaratkvæðagreiðslunni.“ Hér verða spurningarnar sex ekki nefndar. Þær eru dæmigerðar fyrir venjulega skoðanakönnun. Að tekin sé afstaða til tillagna stjórnlagaráðs er ekki annað en ómerkilegur orðaleikur. Spyrja má: Hvern er verið að blekkja með honum?
Augljósa svarið við spurningunni er: Jóhönnu Sigurðardóttur. Hitt er þó líklegra að ætlunin sé að gleðja þá sem sátu í hinu vængbrotna stjórnlagaráði sem samdi tillögur að nýrri stjórnarskrá þótt hæstiréttur hefði ógilt kosningu þeirra.
Fréttir herma að Lagastofnun Háskóla Íslands hafi tekið að sér kynningarstarf vegna könnunarinnar sem verður 20. október. Stofnunin ætti að láta það verða sitt fyrsta verk að skýra fyrir þjóðinni hvernig unnt er að kalla þá athöfn sem stofnað verður til 20. október þjóðaratkvæðagreiðslu um tillögur stjórnlagaráðs.
Rétt er að geta þess að framkvæmd atkvæðagreiðslunnar kostar 240 til 250 milljónir króna. Ríkisstjórn sem sóar fé skattgreiðenda í skoðanakönnun af þessu tagi hefur ótakmörkuð fjárráð. Sóuninni við ríkisstjórnarborðið eru engin takmörk sett þegar um gæluverkefni Jóhönnu Sigurðardóttur er að ræða.
Bj. Bj.
Björn Bjarnason var þingmaður Sjálfstæðisflokksins frá árinu 1991 til 2009. Hann var menntamálaráðherra 1995 til 2002 og dóms- og kirkjumálaráðherra frá 2003 til 2009. Björn var blaðamaður á Morgunblaðinu og síðar aðstoðarritstjóri 1979 til 1991.
ESB-aðlögun: Virka peningarnir?
Eitt af því sem fylgdi umsókn Íslands um aðlögun að ESB, var að hér mætti ástunda flest það sem mögulegt væri til að auka stuðning við aðild. Athyglisvert er að íslensk stjórnvöld óskuðu sérstaklega eftir aðstoð við að sannfæra landsbúa um ágæti aðildar. Sem segir að stjórnvöld höfðu ekki trú á að þau „tækifæri“ sem fælust í aðild dygðu til að sannfæra landsmenn.
Svíþjóð: „Þetta er ekki skipulagður aðskilnaður en...“
Ólætin í úthverfum Stokkhólms hafa vakið meiri athygli fjölmiðla í öðrum löndum en hér. Þó mætti ætla að þessir atburðir vektu athygli hér vegna þess að við erum nákomnari öðrum Norðurlandaþjóðum en flestum öðum þjóðum. Það tók fjölmiðla hér nokkra daga að átta sig á að eitthvað væri að gerast í Svíþjóð. Þessi ólæti (óeirðir eru of sterkt orð) hafa nú staðið í bráðum eina viku.
VG: Katrín þakkar og lýsir árangri en gleymir að skýra úrslit þingkosninganna á
Katrín Jakobsdóttir, formaður VG, sendi félögum sínum í flokknum þakkarkveðju í tilefni stjórnarskiptanna fimmtudaginn 23. maí. Þar sagði hún ljóst að árangur ríkisstjórnar Vinstri-grænna og Samfylkingar hefði verið „mikill“. Fyrst og fremst hefði náðst „gríðarlegur árangur í ríkisfjármálum án þess ...
Sumarfríin verða að bíða til næsta árs!
Viðbrögð við nýrri ríkisstjórn Framsóknarflokks og Sjálfstæðisflokks hafa yfirleitt verið jákvæð og forystumenn stjórnarandstöðunnar hafa sýnt hófsemd í ummælum sínum, sem er skynsamlegt hjá þeim. Segja má, að einu hnökrarnir, sem upp hafa komið snúi að umverfisráðuneytinu. Ráðstafanir varðandi það hafa vakið tortryggni.
Ný ríkisstjórn fær mikinn meðbyr í upphafi
Fólkið í landinu bindur miklar vonir við nýja ríkisstjórn og ekki er ólíklegt að stjórnarsáttmáli stjórnarflokkanna tveggja muni ýta undir þær vonir. Það er þess vegna ástæða til að ætla að nýr kraftur færist í þjóðlífið á næstu vikum. Fráfarandi ríkisstjórn hefur á seinni hluta kjörtímabils hennar verið eins og þungt farg á þjóðinni.