Feilskot Evrópu­samtakanna á Bænda­samtök Íslands

Ekki er einleikið hve ESB-aðildarsinnum er illa við forystumenn Bændasamtaka Íslands og Bændablaðið. Engin samtök hafa lagt jafnmikið efni fram til að skilgreina hagsmuni félagsmanna sinna og gæta þeirra vegna ESB-aðildarviðræðnanna og bændasamtök. Er mikill munur á málflutningi þeirra og yfirborðskenndu tali Evrópusamtakanna. Til marks um hve grunnt þetta tal ristir má vitna í færslu á vefsíðu samtakanna mánudaginn 16. júlí. Þar segir:

Andrés Pétursson, formaður Evrópusamtakanna.

„Hið ríkisstyrkta málgagn Bændasamtakanna, fríblaðið Bændablaðið, skrifar oft um ESB og í yfirgnæfandi tilfella er það með neikvæðum formerkjum.

Blaðið liggur frammi á hinum ýmsu stöðum og fýkur á víð og dreif úr sjoppum landsins, en þar rakst ritari einmitt á nýjasta eintakið.

Þar í leiðara er verið að fjalla um íslenskan landbúnað og skal ekki farið út í þá sálma hér.

En það sem er athyglisvert eru orð leiðarahöfundar um aðalsamningamann Íslands gagnvart ESB, Stefán Hauk Jóhannesson sem blaðið kallar „svokallaðan aðalsamningamann.“

Orðfærið lýsir yfirlætislegum hroka frá samtökum sem gera í raun allt sem í þeirra valdi stendur til þess að stimpla samningaferlið með neikvæðum hætti. Hjá samninganefnd sem hefur einsett sér að ná sem hagstæðustum samningi fyrir Ísland - og þar með talið íslenska bændur!

Svo segir leiðarahöfundur í sama leiðara að Bændasamtökin hafi einvörðungu ,,ástundað faglega vinnu og öfluga fræðslu.“ Vel má vera að faglega sé unnið og fræðslan sé öflug, en hún er nánast alfarið á neikvæðu nótunum.

Bændablaðið er best í því að uppfræða sína lesendur um neikvæðar hliðar ESB-aðildar, en lætur það nánast alfarið eiga sig að reyna að sjá möguleika í aðild fyrir íslenska bændur og landbúnað.

Sennilega vill forystan halda óbreyttu ástandi, halda áfram að þiggja milljarðana tíu árlega og dreifa þeim eftir eigin höfði.

Halda áfram að vera ríki í ríkinu!„

Þessi skrif dæma sig sjálf.

Fyrst það sem segir síðast, að Bændasamtök Íslands þiggi tíu milljarða árlega og dreifi þeim eftir eigin höfði. Hvernig dettur nokkrum manni sem vill láta taka mark á sér að segja þessa vitleysu? Skýringin er sú að ósannindi eru notuð til að hallmæla forystumönnum bænda af því að sé sagt satt um hlutverk bændasamtakanna í þágu stjórnsýslu ríkisins er ekki um neitt ámælisvert um forystuna að segja.

Evrópusamtökin finna að því að Bændablaðið flytji ekki jákvæða fræðslu um ESB. Þeir sem vilja vernda íslenskan landbúnað og ræða kröfur ESB um breytingar á honum geta ekki sagt annað en neikvæðar fréttir. Þessi gagnrýni Evrópusamtakanna er sama eðlis og aðfinnslur um að á Evrópuvaktinni birtist ekki annað en neikvæðar fréttir af þróun mála innan ESB. Þeir sem lýsa stöðunni innan Evrópusambandsins hljóta eðli málsins samkvæmt að segja neikvæðar fréttir.

Að lýsa orðunum „svokallaður aðalsamningamaður“ sem persónulegri árás á Stefán Hauk Jóhannesson sendiherra er fráleitt. Orðalagið segir ekki annað en að höfundur þeirra dregur í efa að nota eigi orðið „samningur“ um „tilboðið“ sem ESB ákveður sem niðurstöðu í viðræðunum við Íslendinga svo að vitnað sé í Ŝtefan Füle, stækkunarstjóra ESB.

Bj. Bj.