Eins og sagt var frá hér á Evrópuvaktinni hefur ríkisstjórn sósíalista í Frakklandi látið ryðja búðir Rómafólks (sígauna) við borgirnar Lille, Lyon og París dagana 8. og 9. ágúst. Það vekur athygli hve lítil andmæli hafa verið gegn þessum aðgerðum nú af hálfu franskra vinstrisinna miðað við reiðölduna sem reis sumarið 2010 þegar Nicolas Sarkozy, þáverandi forseti franskra hægrimanna, flutti ræðu í Grenoble um ólögmæta dvöl Rómafólksins og að binda yrði enda á hana.
Fimmtudaginn 9. ágúst fór leiguvél af stað frá Lyon-Saint-Exupéry-flugvelli til Rúmeníu með 240 Róma innan borðs. Einhver lágvær mótmæli heyrðust en í nóvember 2011 fordæmdi Evrópunefnd um félagsleg réttindi slíkan brottflutning og taldi hann brjóta í bága við félagsmálasáttmála Evrópu.
Þennan sama fimmtudag 9. ágúst 2012 voru tvær Rómabúðir í nágrenni Lille ruddar. Það voru borgaryfirvöld í Lille sem kröfðust þessara aðgerða en Martine Aubry, formaður franska sósíalistaflokksins, situr í forsæti borgarstjórnar Lille. Stuðningsmannahópar Rómafólksins hreyfðu einhverjum andmælum og kröfðust þess án árangurs að fólkinu yrði fenginn annar samastaður í samræmi við kosningaloforð François Hollandes Frakklandsforseta. Yann Lafolie, formaður l'Atelier solidaire, eins stuðningshópsins sagði: „Við erum furðu lostin. Sarkozy rak okkur aldrei á dyr, loks gera sósíalistar það.“
Í Le Monde segir föstudaginn 10. ágúst að Lafolie sé einn örfárra baráttumanna sem láti í sér heyra. Gefur blaðið til kynna að aðrir láti sé nægja að malda í móinn. Græningjar hafi að vísu sent frá sér tilkynningu um að Hollande hefði þverbrotið eigin kosningaloforð, hann hafi lofað að reka ekki Rómafjölskyldur úr landi án þess að hafa boðið þeim annan samastað en í ólögmætum búðum.
Le Monde telur að ríkisstjórnin hafi valið hásumarleyfistíma Frakka til að reka Rómafólkið úr landi og bendir á að sumir dómsúrskurðir um ólögmæta dvöl þess séu síðan í apríl 2012. Stjórnvöld viti einfaldlega að Frakkar hafa öðrum hnöppum að hneppa í sumarfríinu en mótmæla brottflutningi ólöglegra sígauna.
Málefni ólöglegra innflytjenda og hælisleitenda eru viðkvæmt pólitískt vandamál í Frakklandi. Þjóðfylking Le Pen-fjölskyldunnar þrífst í frönskum stjórnmálum vegna þess að flokkurinn hikar ekki við að gagnrýna máttleysi stjórnvalda gagnvart straumi ólöglegra innflytjenda til landsins. Nicolas Sarkozy háði pólitíska baráttu sína á þeim nótum að höfða til skoðana kjósenda á þessum málum. François Hollande, sósíalistar og þeir sem eru til vinstri við þá láta eins þeir séu á „hærra plani“ og segjast vilja leysa innflytjendamálin á annan veg, ekki megi gera þau að flokkspólitísku bitbeini. Eftir að Hollande er sestur í forsetahöllina breytist afstaðan, meira að segja hjá þeim sem hæst hrópuðu um mannréttindabrot þegar Sarkozy og hans menn gripu til þeirra ráða sem Hollande beitir nú – en vill fela.
ESB-aðlögun: Virka peningarnir?
Eitt af því sem fylgdi umsókn Íslands um aðlögun að ESB, var að hér mætti ástunda flest það sem mögulegt væri til að auka stuðning við aðild. Athyglisvert er að íslensk stjórnvöld óskuðu sérstaklega eftir aðstoð við að sannfæra landsbúa um ágæti aðildar. Sem segir að stjórnvöld höfðu ekki trú á að þau „tækifæri“ sem fælust í aðild dygðu til að sannfæra landsmenn.
VG: Katrín þakkar og lýsir árangri en gleymir að skýra úrslit þingkosninganna á
Katrín Jakobsdóttir, formaður VG, sendi félögum sínum í flokknum þakkarkveðju í tilefni stjórnarskiptanna fimmtudaginn 23. maí. Þar sagði hún ljóst að árangur ríkisstjórnar Vinstri-grænna og Samfylkingar hefði verið „mikill“. Fyrst og fremst hefði náðst „gríðarlegur árangur í ríkisfjármálum án þess ...
Sumarfríin verða að bíða til næsta árs!
Viðbrögð við nýrri ríkisstjórn Framsóknarflokks og Sjálfstæðisflokks hafa yfirleitt verið jákvæð og forystumenn stjórnarandstöðunnar hafa sýnt hófsemd í ummælum sínum, sem er skynsamlegt hjá þeim. Segja má, að einu hnökrarnir, sem upp hafa komið snúi að umverfisráðuneytinu. Ráðstafanir varðandi það hafa vakið tortryggni.
Ný ríkisstjórn fær mikinn meðbyr í upphafi
Fólkið í landinu bindur miklar vonir við nýja ríkisstjórn og ekki er ólíklegt að stjórnarsáttmáli stjórnarflokkanna tveggja muni ýta undir þær vonir. Það er þess vegna ástæða til að ætla að nýr kraftur færist í þjóðlífið á næstu vikum. Fráfarandi ríkisstjórn hefur á seinni hluta kjörtímabils hennar verið eins og þungt farg á þjóðinni.