Miðvikudagurinn 22. maí 2013

Samfylkingin-sérhagsmuna­flokkur þröngs hóps háskóla­manna


29. ágúst 2012 klukkan 09:10

Það hefur lengi vafizt fyrir fólki að átta sig á hvers konar flokkur Samfylkingin er. Hún er samsett úr Alþýðuflokki, Kvennalista, Þjóðvaka og hluta Alþýðubandalags. Þess vegna mátti ætla í upphafi að um yrði að ræða hefðbundinn sósíaldemókratískan flokk. En svo varð ekki, hver sem ástæðan er.

Hinar gömlu áherzlur jafnaðarmanna um hagsmuni launþega, ekki sízt hinna lægst launuðu sjást hvergi í málflutningi Samfylkingar. Að vísu má enn sjá vísbendingar um að velferðarmálin, sem voru grundvallaratriði í málefnabaráttu Alþýðuflokksmanna á síðustu öld hafi ekki alveg gleymst.

Hvers konar flokkur er þetta þá? Það er auðvitað ljóst að eina raunverulega stefnumál flokksins er aðild að Evrópusambandinu en hvað þar fyrir utan?

Smátt og smátt er að koma í ljós hvers konar flokkur Samfylkingin er. Þetta er flokkur sem fyrst og fremst er flokkur, sem sækist eftir fylgi opinberra starfsmanna almennt og háskólamanna sérstaklega.

Allar umræður flokksins eru leiddar af þröngum hópi háskólakennara, sem aðallega hafa safnast saman í félagsvísindadeild Háskóla Íslands. Þetta er ekki alveg ný þróun. Í þingkosningunum 1987 mátti sjá fyrstu merki um átök á milli opinberra starfsmanna annars vegar og verkalýðshreyfingarinnar hins vegar innan Alþýðubandalagsins. Sá flokkur varð fyrir verulegu fylgistapi í Reykjavík í þeim kosningum. Skýringin, sem gefin var innan flokksins var sú, að Ásmundur Stefánsson, þá forseti ASÍ, sem var á listanum hefði rekið hornin svo mjög í opinbera starfsmenn, sem væru sístækkandi hópur kjósenda Alþýðubandalagsins, og hefði með því fælt opinbera starfsmenn frá því að kjósa flokkinn.

Þessi þróun hefur haldið áfram innan Samfylkingar. Verkalýðshreyfingin varð undir í þeim átökum innan SF, sem byrjuðu innan Alþýðubandalagsins undir lok síðustu aldar.

Nú er Samfylkingin fyrst og fremst flokkur, sem mótast af sjónarmiðum opinbera kerfisins og þá sérstaklega háskólamanna.

Það skýrir margt í málflutningi flokksins.

En jafnframt er nauðsynlegt fyrir launþega almennt að átta sig á, að þeir gæta hagsmuna sinna ekki með því að kjósa sérhagsmunaflokk þröngs hóps háskólamanna.

SG

 
Senda með tölvupósti  Senda á Facebook  Senda á Twitter  Vista sem pdf  Prenta

Styrmir Gunnarsson er lögfræðingur og fyrrverandi ritstjóri Morgunblaðsins. Hann hóf störf sem blaðamaður á Morgunblaðinu 1965 og varð aðstoðarritstjóri 1971. Árið 1972 varð Styrmir ritstjóri Morgunblaðsins, en hann lét af því starfi árið 2008.

 
 
Eftir Harald Benediktsson Pistill

ESB-aðlögun: Virka peningarnir?

Eitt af því sem fylgdi umsókn Íslands um aðlögun að ESB, var að hér mætti ástunda flest það sem mögulegt væri til að auka stuðning við aðild. Athyglisvert er að íslensk stjórnvöld óskuðu sérstaklega eftir aðstoð við að sannfæra landsbúa um ágæti aðildar. Sem segir að stjórnvöld höfðu ekki trú á að þau „tækifæri“ sem fælust í aðild dygðu til að sannfæra landsmenn.

 
Mest lesið
Fleira í stjórnmálavaktinni

Ný ríkis­stjórn fær mikinn meðbyr í upphafi

Fólkið í landinu bindur miklar vonir við nýja ríkis­stjórn og ekki er ólíklegt að stjórnar­sáttmáli stjórnar­flokkanna tveggja muni ýta undir þær vonir. Það er þess vegna ástæða til að ætla að nýr kraftur færist í þjóðlífið á næstu vikum. Fráfarandi ríkis­stjórn hefur á seinni hluta kjörtímabils hennar verið eins og þungt farg á þjóðinni.

Um Hróa Hött okkar tíma

Hrói Höttur lifir góðu lífi og nú sem eins konar tákn baráttu hins almenna borgara við alþjóðlega fjármála­markaði.

Kosningar meðal Sama í Svíþjóð-réttur hreindýrahjarða eitt helzta kosningamálið

Í gær fóru fram í Svíþjóð kosningar til þings Sama, sem kemur fram fyrir hönd Sama í Svíþjóð. Slíkar kosningar fara fram á fjögurra ára fresti. Evrópu­vaktin hefur ekki upplýsingar um hvort úrslit kosninganna liggja fyrir eða hver þau urðu. Hins vegar fjallar vefmiðillinn Alska Dispatch um þau málefni, sem brenna á Sömum í Svíþjóð um þessar mundir. Níu flokkar buðu fram í kosningunum.

Aðhalds­stefnan vekur upp siðferðilegar spurningar ekki síður en efnahagslegar

Siðferðileg álitamál verða æ ríkari þáttur í opinberum umræðum í Evrópu um evrukreppuna og afleiðingar hennar, svo sem aðhaldspólitíkina, sem Þjóðverjar hafa verið í forystu fyrir en verður stöðugt umdeildari. Reuters birtir nú í sérstökum skoðanadálki grein eftir mann að nafni Nicholas Wapshott, sem er einn af æðstu ráðamönnum Times í London.

 
 
    Um Evrópuvaktina     RSS